Μην εμπαίζετε τους Νέους.

Μακεδονία, 2007

 

Ο άνθρωπος μπορεί να υπομείνει πολλά και να συμβιβασθεί με διάφορες καταστάσεις, πολύ δύσκολα όμως ανέχεται τον εμπαιγμό και την υποκρισία. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους νέους, οι οποίοι μη έχοντας αλλοτριωθεί ακόμη, συμβιβάζονται πολύ δυσκολότερα με τον εμπαιγμό.

            Η γενικευμένη αναστάτωση στα πανεπιστήμια αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό την οργή και την αγανάκτηση των νέων για τον εμπαιγμό που υφίστανται από ένα σύστημα, που ενώ δεν τους ακούει καν, προσποιείται ότι δήθεν νοιάζεται γι' αυτούς.

'           Εξηγήθηκε στους νέους αν και γιατί οι προωθούμενες αλλαγές στην ανώτατη παιδεία είναι για το καλό τους, για βελτίωση της μόρφωσής τους, για αξιόπιστες επαγγελματικές προοπτικές; Φοβάμαι πως όχι. Μη κατανοώντας τι πρέπει να αλλάξει και γιατί και έχοντας μπροστά τους ένα αβέβαιο μέλλον, οι νέοι, ευάλωτοι στον τυχοδιωκτισμό, θεωρούν ότι δεν έχουν να χάσουν και πολλά πράγματα αποδιοργανώνοντας τα πανεπιστήμια.

            Το κόστος όμως από τις καταλήψεις των πανεπιστημίων, καθώς δεν γίνεται ούτε διδασκαλία, ούτε μελέτη, ούτε έρευνα, είναι τρομακτικό. Με τις ηπιότερες εκτιμήσεις, κάθε εβδομάδα κατάληψης σε όλα τα πανεπιστήμια κοστίζει στα νοικοκυριά της χώρας που έχουν φοιτητές τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ευρώ και στο κράτος τουλάχιστον 60 εκατομμύρια ευρώ. Θα αποδοθούν σε κάποιον ευθύνες για το τρομακτικό αυτό κόστος;

            Το πανεπιστήμιο είναι ευαίσθητος χώρος και είναι αδύνατη η κρατική επιβολή με μεθόδους που εφαρμόζονται σε άλλους κοινωνικούς και επαγγελματικούς χώρους. Οι φοιτητές δεν είχαν σημαντικό μερίδιο ευθύνης στις απόπειρες αναρχικών στοιχείων να πυρπολήσουν αστυνομικούς. Έτσι, η κυβερνητική εξαγγελία ότι ως αντίποινα για τις βιαιοπραγίες (τις οποίες άλλωστε έπρεπε να ελέγξει η ίδια) θα επισπεύσει την κατάθεση αλλαγών στο νόμο-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια (που δεν αντιμετωπίζει τα ουσιαστικά προβλήματα της παιδείας και των νέων), εξαγρίωσε τελικώς τους φοιτητές και τους εξώθησε στα άκρα.

            Έστω και τώρα όμως υπάρχει δυνατότητα εξόδου από την κρίση. Να αναγνωρίσει η κυβέρνηση ότι ήταν ατυχής η πρωτοβουλία της για επίσπευση των αλλαγών στη νομοθεσία για τα πανεπιστήμια. Να καλέσει τους νέους αλλά και τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες (γιατί η ανώτατη εκπαίδευση αφορά όλη την κοινωνία) σε διάλογο, που θα εκτονώσει την κρίση.

            Ψιθυρίζεται ότι πίσω από τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις μπορεί να υποκρύπτονται παίγνια για επίσπευση των εκλογών. Θυμίζω ότι τα εκλογικά σενάρια γίνονται, ενίοτε, μπούμερανγκ για αυτούς που τα σχεδιάζουν.



Downloads:


« επιστροφή