Όταν Ενδίδεις συνεχώς.

Μακεδονία, 2006

Κυρίαρχο στοιχείο στις διεθνείς σχέσεις μιας χώρας είναι το πόσο σε υπολογίζει κανείς. Και για να είναι μια χώρα σεβαστή δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται από ενδοτισμό και διαρκή υποχωρητικότητα, αλλά να ξεκαθαρίζει με αποφασιστικότητα το έσχατο σημείο υποχώρησης που δεν θα ανεχθεί να ξεπεραστεί. Δυστυχώς η εξωτερική μας πολιτική χαρακτηρίζεται από σύνδρομο φοβίας, ανασφάλειας και συστηματικού ενδοτισμού έναντι πάντων, ιδίως όμως απέναντι στην Τουρκία και την Αμερική.

            Έτσι, δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, πολύ περισσότερο την Ελληνική διπλωματία, η δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα περί ύπαρξης Τουρκικής μειονότητας στη Θράκη. Επειδή στη διπλωματία τίποτε δεν γίνεται τυχαία, η δήλωση αυτή έχει συγκεκριμένη στόχευση, που ελάχιστη σχέση με τη δήθεν προστασία από την Αμερική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά την υφήλιο και ειδικότερα στη Θράκη.

            Οι πιο αιματηρές συγκρούσεις αυτή τη στιγμή στο Ιράκ είναι οι εμφύλιες διαμάχες ανάμεσα στους Σουνίτες και Σιίτες. Ο μόνος πρακτικός τρόπος απεγκλωβισμού των Αμερικανών από το Ιράκ είναι η τριχοτόμηση της χώρας (Σουνίτες - Σιίτες - Κούρδοι) κατ' αρχήν σε αυτόνομες περιοχές και σε ορατό χρόνο σε ανεξάρτητα κράτη. Οποιαδήποτε όμως ιδέα περί Κουρδικού κράτους εξαγριώνει την Τουρκία. Έτσι η Αμερική για να αντισταθμίσει την καταστροφική για τα Τουρκικά συμφέροντα προοπτική δημιουργίας Κουρδικού κράτους, προσφέρει διάφορα μικρά αντισταθμίσματα στην Άγκυρα. Ένα από αυτά είναι και η Αμερικανική δήλωση περί Τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, που είναι αντίθετη με τη συνθήκη της Λωζάνης, η οποία είναι διεθνής συνθήκη κι όχι διμερής. Θα είχε διανοηθεί κάτι τέτοιο η Αμερική, αν είχαμε ξεκαθαρίσει ως χώρα ότι η συνθήκη της Λωζάνης, που αναγνωρίζει μουσουλμανική και όχι Τουρκική μειονότητα στη Θράκη, είναι το έσχατο σημείο υποχώρησης του Ελληνισμού και οποιαδήποτε σκέψη τροποποίησής της θα δημιουργούσε γενικευμένη αναστάτωση στην περιοχή; Δυστυχώς δεν το κάναμε, ούτε αξιοποιήσαμε τη δύναμη της ελληνο-αμερικανικής ομογένειας και γι' αυτό η πίεση ασκείται μονίμως προς την κατεύθυνσή μας.

            Τέτοιες μέρες πριν δυο χρόνια, η Αμερική αναγνώριζε το Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ούτε και τότε υπολόγισε τις ελληνικές θέσεις. Οι Αμερικανοί δεν είναι ούτε φιλέλληνες, ούτε ανθέλληνες. Εξυπηρετούν απλώς τα συμφέροντά τους, σε βάρος όποιων ενδίδουν και δεν ανθίστανται εγκαίρως.



Downloads:


« επιστροφή